tatli hayat.

and then, i suddenly found myself in love again. everything feels really soft and significant and FUNNY. sanki tanri lutfetmis ve yeter cektigin, al sana demis gibi. ya da bir hollywood yonetmeni, H İ C F A R K E T M E Z. sanki jim morisson love street sarkisini benim icin yazdi ve hatta SANKİ bildigin cok mutluyum ABİ. hayatta asla boyle boyle hissedebilecegim aklima gelmedi. all day long, sikimden asagi kasimpasa.

cehennem sicaginin yeryuzune indigi bir gunde seni sevmekten sonsuza kadar vazgecmistim.

uc e. e. cummings

1. listen: there’s a hell of a good universe next door; let’s go. 2. to be nobody -but- yourself- in a world which is doing its best, night and day, to make you everybody else- means to fight the hardest battle which any human being can fight; and never stop fighting. 3. maggie and milly and molly and may went down to the beach (to play one day) and maggie discovered a shell that sang so sweetly she couldn't remember her troubles, and milly befriended a stranded star whose rays five languid fingers were; and molly was chased by a horrible thing which raced sideways while blowing bubbles:and may came home with a smooth round stone as small as a world and as large as alone. for whatever we lose (like a you or a me) it's always ourselves we find in the sea

as the world forgets you

synecdoche, new york hayatimin mihenk taslarindan biridir. bu filmi ilk kez izledigim 2009 yaz basindan beri ogrendigim en onemli sey, gercekten ama gercekten, cok derinden ve en saf haliyle, insanlarin birbirlerini sevemedigi idi. her an etrafima bakiyordum, insanlar sevmeyi beceremiyorlardi. bunun icin bir suru mazeretleri de vardi ustelik: yalanlar, dolanlar, aldatmalar, kandirmacalar, bencillikler, vs. bu mazeretleri, turlu kucuk oyunlar olarak her an her yerde oynamaktan ve izlemekten bikmamalari da cabasiydi. garip bir zevk aliyorlardi. sonrasinda hic inanmak istemedim ama cok dusundum. kendime sorular sordum. yaniti surda buldum: belki de gercekten ama gercekten sevmek, insani bir ozellik degildir. ve bunu basarabilenler, yargilar koymadan, suclamadan, sicmadan, batirmadan, kaypaklik yapmadan, uzmeden, uzulmeden sevmeyi basarabilen uc bes kisi BELKİ DE insan degildir aslinda. belki de insan olmak cok guzel bir sey degildir, ne dersiniz ha?

cunku

herkes kapilara, bacalara kilit vuruyor ve yaklasan firtinadan itinayla cekiniyordu ama o, bir garip ozgurluk ruzgari ile kuzey sahillerinde savrulup durmayi tercih ediyordu.

looking for a saw to cut these chains in half.

madem oyle.

biz sizden ne cok gorduk, neler yaptiniz durdunuz da sonunda bize bir sey olmadi: olsek bile birbirimizi buluruz.

yaptiginiz ettiginizle kaldiniz, biz de sonunda birbirimize sarildigimizla. zaaflarimiza kurban olup durduk bazi gunlerde ve pek cok gecede. ama nafile.

simdi size bunlar cok anlamsiz gelecek, hirstan catlayacak ve zafer naralari atacaksiniz, kulaktan kulaga fisildayacak, yalana dolana dolana mahvolacaksiniz.

kendinizi bir bok sanacaksiniz bize dokunabildiniz diye. aklimizi celebildiniz diye. vesaire.

fakat sunu biliniz ki hanimlar ve beyler, bizim yatagimizin ustunde yatabilen olmadi.
bizim mutlulugumuzun ustune insa edilmeye calisilan hicbir bina saglam duramadi.