sana suleyman sah turbesinden bahsetmek istiyorum bugun
butun gazeteler ondan bahsediyor diye degil
belki gercekten de tahminimizden de onemli bir yerdir diye

kubbesi yesil
icinde yumusak halisi
mezara girerken de
ayakkabilar cikarilmali

gozleri kahve tadinda
saclari burusuk
elindeki masa
kestane kebab
yol yakinken donemedi
oldu otuz
saclarindan da vazgecmedi
gozlerinden de
kis gelince kestane de yemedi
kebab hic sevmez
iste bizim kiz boyle yasadi
tam yirmi dort asir
dunya degisti
o kaldi kelimeleriyle
apir sapir

kopruden kendini atmak isteyen kisi

bir ani olarak kaldi selfie'lerinde modanin

bugun hepimiz dehsete dusuyor gibi yaptik

yarin oldugunda failleriydik butun dramlarin

toplum toplum diye inledik durduk

gozumuz kollarimizda isyan devrim ozgurluk

degisebilirdi yarinlar gecmisten baslayarak

sayet iki kisinin arasindaki sinirlar olmasaydi

guzel gunler hayal edilirken guzel

iste bu

resmi evraklara istinaden siir yazmak istemiyorum
aci ceken insanlara ya da kesilen agaclara dair de
adalete ve guzellige ovguler duzmek istemiyorum
mimari trendleri ve teknolojik gelismeleri zaten birak

dur hele, bekle, heyecan dorukta bu satirda

koskocaman dunyanin ucundaki koylerden birinde
uykuya dalmadan hemen once sarki soyleyen yasli bir teyzenin keyfine
bahcesindeki domatesini, biberini open ademe
gece sahilde uzanmis yildizlardan bahseden genclere de yazilmiyor bu siir

bastan soylemedim belki ama
hizla basimizi donduren su lanet dunyaya da
yazmayacagim bu siiri
askindan olenlere lafim yok, beni bilirsin
onlar da nasiplenemeyecekler bi siirden, uzgunum leyla

allahin adini adettir diye kullaniyorum,
anneme de selam ederim bu arada
babam eksik kalmasin, haklisin
turkiye edebiyati calkalanir valla


ben bu siiri
kanli vatanlara
usulsuz bayraklara
gece sokakta uyuyan aclara
sofrasindan kus sutunu eksik etmeyen sabanciya, koca
kufur niyetine siir yazanlara
en cok da onlara
yazacak degilim

bu siiri
bu siirin hic olmadigi tertemiz bir gune yaziyorum

you are not the one who knows everything about ETERNAL truth. you can't break people'S hearts as if they are cheap chinese vases.

kışı beklerken

bir bahar günü rastladım size
önünüze savurdum bedenimi, görmediniz
çünkü gözleriniz meşgul, fikriniz karmakarışık, algınızdan banane ki

bir yaz günü gördüm sizi
boynunuza sarıldım, kendime engel olamadım, eliniz soğuktu
hoop yatağa gittik, hiç konuşmadık, konuşarak anlaşacak değildik ki

baska bir baharda yeniden gördüm sizi
kendi durumumu biliyorum dediniz, gittiniz uzaklara
geçiniz dedim usulca, geçiniz, geçiniz, geçiniz

bir elim havada
sanki çok sıcak bir yaz gelmiş gibi
anamla birlikte menapoza girmişiz gibi

önümüzün kış olmasına çok seviniyorum

ne kadar da kolaymis gercekleri otelemek. bir telefon konusmasi bana uc gun katti. bakalim bu onumuzdeki uc gunde, gecmisteki uc gune nasil bir fark atabilecegim, diye dusundu. bol bol sigara ve kahve tuketerek ve hayaller kurarak mi? en ufak bir umudun kalmadigi bir senenin sonunda kendini hayal kurmaya zorluyor. cunku eger bunu da basaramazsa olecegini biliyor. olmek istemiyor. karsisina gecip anlatmak istiyor. o kadar da cok anlatmak istemiyor aslinda. biraz. o da anlatsin, istiyor. istediklerinden utaniyor. istememeyi o kadar aci bir sekilde ogrettiler ki hepsini bulup kursuna dizebilir. gozlerinin yasina bakmadan. yasamak biraz da istemek cunku.